"Paranın Gölgesinde Kalan İnsanlık" "Dostluğu ve Değerleri Paraya Feda Edenler"

Tabii, şiiri bir kez daha gözden geçirip bazı yerlerde farklı düzenlemeler yapabilirim:

Yokluğun derttir, varlığın çile

Düşürdün insanı, dilden dile

Koşturdun peşinden, bile bile

Akılları baştan alır para..

Adam derler sana, varsa paran

O zaman çok olur, seni kollayan

Ak olur elbette, karanlık yalan

Kötüyü bile iyi yapar para..

Parayla ölçülür, değer kıymet

Şaşırır elbette, hayret ki hayret

Paranın sonu var, biter nihayet

O zaman pişmanlık verir para..

Bıraktık hikmeti, taptık paraya

Beyazı karaya, döndürdü dünya

Yaraya tuz bastık, kapandı rüya

Düşünceyi zehirler, bozar para..

Parayla unuttuk, dostu ahbabı

Şan şöhret uğruna, verdik hesabı

Bulduysan parayı, doğrusu yalan

İnsanı mahluka çevirir para..

Mahkemede yalan, doğruları bozar

Hakları hukuku, geriye sarar

Çileli bir miras, geride kalan

Aslanı kediye boğdurur para..

Bulunca parayı, kralım dersin

Arkana bakmadan, gider gidersin

Parayla dünyayı, bir güzel seversin

Sonunda senden hesap sorar para..

Bu eleştirim, bazılarınadır...

Haber Bilgileri