"Paranın Gölgesinde Kalan İnsanlık" "Dostluğu ve Değerleri Paraya Feda Edenler"

"Paranın Gölgesinde Kalan İnsanlık" "Dostluğu ve Değerleri Paraya Feda Edenler"

Tabii, şiiri bir kez daha gözden geçirip bazı yerlerde farklı düzenlemeler yapabilirim:

Yokluğun derttir, varlığın çile  

Düşürdün insanı, dilden dile  

Koşturdun peşinden, bile bile  

Akılları baştan alır para..

Adam derler sana, varsa paran  

O zaman çok olur, seni kollayan  

Ak olur elbette, karanlık yalan  

Kötüyü bile iyi yapar para..

Parayla ölçülür, değer kıymet  

Şaşırır elbette, hayret ki hayret  

Paranın sonu var, biter nihayet  

O zaman pişmanlık verir para..

Bıraktık hikmeti, taptık paraya  

Beyazı karaya, döndürdü dünya  

Yaraya tuz bastık, kapandı rüya  

Düşünceyi zehirler, bozar para..

Parayla unuttuk, dostu ahbabı  

Şan şöhret uğruna, verdik hesabı  

Bulduysan parayı, doğrusu yalan  

İnsanı mahluka çevirir para..

Mahkemede yalan, doğruları bozar  

Hakları hukuku, geriye sarar  

Çileli bir miras, geride kalan  

Aslanı kediye boğdurur para..

Bulunca parayı, kralım dersin  

Arkana bakmadan, gider gidersin  

Parayla dünyayı, bir güzel seversin  

Sonunda senden hesap sorar para..

Bu eleştirim, bazılarınadır...